Ik vind de herfst altijd een heerlijk seizoen. Alleen al om de kleuren. Die passen dan wel niet bij mijn kledingkleurenpalet, maar ik vind ze stiekem toch prachtig. En ik geniet van stoofpeertjes, regendagen en met een kleedje op de bank.
Het is zo iets wonderlijks, de seizoenen. Hoe de bomen hun blad verliezen om zich klaar te maken voor de winter. Hoe onder dikke bladerdekens volop leven groeit. Hoe straks dode takken worden meegezogen door de wind, zodat ze geen onnodige ballast geven.
Het is wonderlijk hoe het werkt. Dat waar soms dingen verlies lijken, ze juist zo nodig zijn. Nodig om te blijven staan. Nodig om ruimte te maken voor nieuwe dingen. Dagen die vertragen, om energie te sparen. Om straks weer te bloeien als de lente komt.