Overbruggen
Laten we niet
Met stenen gooien
Of ze stapelen tot muren
Hoger dan de bomen
Maar laten we liever
Bruggen bouwen
Om steeds weer over
En bij elkaar
te komen
Soms voel ik me een beetje zo in deze tijd. Als het meisje op deze brug. Zoveel gedachten en meningen om me heen. In mijn hoofd ook. En ik wil er zo graag recht aan doen. Horen. Zien. Van elke mogelijke kant van het verhaal. En tegelijk kruip ik soms in mijn bubbel van wasjes draaien en knuffels geven en vijf fijne koffiegesprekken in een week.
Dus ik probeer hier te blijven zitten. En ik weet van en hoop op meer mensen met mij. Met z’n allen op de brug. En wil ik bouwen aan veel meer bruggen zodat het niet te zwaar wordt. Samen. Met, ondanks de soms kolkende rivier, het mooiste uitzicht wat je maar bedenken kunt.